Wejeuziman.com - Helbest

Şîrîna a Şîrîn

Şiirên te „Mela“! neqş û nemûşên edebî ne
Aheng û cînas û leff û neşrên hunerî ne

Îma û îşarat û kînayat û rumûz in
Îlham û munacat û meqamat û wehî ne

Ahengê seda «qalûbela» bezm a «Elest» in
Reng rengê cûda, dengê wî nexma ezelî ne

Awazê ney û saz ê ji nalîn a welat in
Daxwazê sirr û raz ê ewîn a netewî ne

Ayayatê cemal ê hene, nîşanê kemalê
Neqşên xet û xalê rûyê wê şoxa Medî ne

Zêr û zeber û pêş û berê sûretê nûrîn
Durr û guher û zêrê zerê tac a serî ne

δcazê beyan in, hunerê mû´cîze van in
Yên wêje dizanin, ji wî pirr mû´cîze dî ne

Yên munkir û cahîl, ji xwe kînhundr û ga ne
Serkundir û xafîl, pişş û bê mûxz û mêjî ne

Dil dijmin ê dijwar û neyar ên teresin, xilt
Rûhpîs û gemar û dexesên cŸlq û genî ne

Wek «Samirî» yê «Mûsa», «Ebû Cehl» ê «Mûhammed»
Wek wan mirî yê «Îsa» nekarî ku vejî ne

Elqisse! ku zêrr zêrr heye, kî bawer e yan na!
Elbette! Ku wê roj were lê muşterî bîn e

Herkes li hesabê xwe ye, aza heye bê şek
«Fîrdewsî» yê doza me ye «Seyda» jî qibîn e

«Namiq» kî ye? Sadiq ku munafiq bûye fasiq
«Wamik» bûye aşiq, gulê «Ezra» yê diçîne

Mecnûn dîn ê Leyla yê bû, Ferhad ji şîrîn ê
Yûsuf li Zelêxa yê bû, Qibl a Mem ê Zîn e

Qibl a me jî zozan ê welat ê me ye «Seyda»!
«Leyla» heye, «Zîn»a me ye, «şîrîn» a şîrîn e